Introdución á tradución de software

De Proxecto trasno

(Diferenzas entre revisións)
(Nova páxina: "== Internacionalización, Localización e Globalización == == Fluxo da localización == == Gettext == == Memorias de tradución == == Aplicacións para a tradución == Editores de t…")
Liña 1: Liña 1:
-
== Internacionalización, Localización e Globalización ==
+
== Conceptos previos ==
-
== Fluxo da localización ==
+
=== O Inglés como lingua da computación ===
-
== Gettext ==
+
O fin do período colonial e o resultado das grandes guerras do século XX fixeron que a lingua de uso internacional, que ata ven entrado o pasado século fora o francés, pasara a ser o inglés, pois os Estados Unidos de Norte América colócanse coma a nova gran potencia mundial. Se a finais do século XIX e comezos do XX os primeiros grandes avances na enxeñaría e informática comezaron no mundo anglo-xermano, despois da primeira gran guerra os avances prodúcense no lado dos EUA. O resultado da segunda guerra mundial, que pon na quebra as economías europeas, e o resultado da guerra fría, permítenlle aos EUA consolidarse coma un potencia tecnolóxica. Con isto, non é de estranar que o inglés sexa a lingua estándar na computación.
-
== Memorias de tradución ==
+
 
 +
=== Internacionalización e localización ===
 +
As aplicacións informáticas son desenvoltas adaptadas cultural e lingüisticamente ao inglés. Dende o texto que o usuario ve e os caracteres dese texto, as datas, o fuso horario, formatos numéricos, nomes, direccións, unidades de medida... Por isto existe a necesidade de adaptar cada aplicación informática ás realidades culturais e lingüísticas de cada rexión. As aplicacións non adaptadas, non localizadas, impiden o uso desa aplicación a persoas que non coñecen o inglés.
 +
 
 +
O proceso de de internacionalización (que se abrevia como i18n) é o proceso polo cal se adapta unha aplicación con tal de que permita esta permita outras linguas, tipografías ou convencións locais.
 +
 
 +
O proceso de axustar o software xa internacionalizado a unha lingua ou rexión cultural concreta chámase localización, que se abrevia como l10n. A i18n das aplicacións é un requisito previo á localización. Por medio da localización créanse versión da aplicación sen necesidade de cambiar o código fonte da aplicación. Isto conséguese externalizando as mensaxes de texto ou imaxes específicas que logo os localizadores se encargarán de cambialos segundo a lingua ou os convenios culturais precisos.
 +
 
 +
O proceso de globalización (g11n) emprégase habitualmente para englobar os procesos de internalización e localización. O proceso abranga ao deseño, implementación e localización.
 +
 
 +
 
 +
=== Lingua, "Locale", sistemas de escritura e elementos susceptibles de localizar ===
 +
As linguas están recollidas nunha serie de estándares internacionais co fin de identificalas. A serie ISO 639 recolle os códigos que identifican a cada lingua. Estes códigos son empregados varios ámbitos informáticos.
 +
A ISO 639 consiste da 639-1, 639-2, 639-3 e 639-5. Foron redactados en diferentes momentos con variacións.
 +
 
 +
A ISO 639 identifica a cada idioma cun código de dúas letras mentres que a 639-2 amplía a tres para permitir acoller a tódalas linguas existentes. Así o galego recibe os identificadores gl e glg na 639-1 e 639-2, respectivamente. Outros exemplos:
 +
 
 +
{| class="wikitable" style="text-align:center; margin: 1em auto 1em auto"
 +
!ISO 639-1!!ISO 639-2!!Name!
 +
|-
 +
|gl||glg||Galician||
 +
|-
 +
|pt||por||Portuguese||
 +
|-
 +
|es||spa||Spanish||
 +
|-
 +
|en||eng||English||
 +
|}
 +
 
 +
Un "locale" denota unha lingua específica xunto cos convenios culturais de data, moeda, formato de número.... O locale nclúe o seguinte:
 +
# Lingua
 +
# Formatos numéricos
 +
# Convencións de data e hora
 +
# Fusos horarios
 +
# Cambios de horario de verán (de aforro enerxético)
 +
# Moeda
== Aplicacións para a tradución ==
== Aplicacións para a tradución ==
Editores de texto vs ferramentas especializadas
Editores de texto vs ferramentas especializadas

Revisión como estaba ás 15:17, 26 decembro 2009

Índice

Conceptos previos

O Inglés como lingua da computación

O fin do período colonial e o resultado das grandes guerras do século XX fixeron que a lingua de uso internacional, que ata ven entrado o pasado século fora o francés, pasara a ser o inglés, pois os Estados Unidos de Norte América colócanse coma a nova gran potencia mundial. Se a finais do século XIX e comezos do XX os primeiros grandes avances na enxeñaría e informática comezaron no mundo anglo-xermano, despois da primeira gran guerra os avances prodúcense no lado dos EUA. O resultado da segunda guerra mundial, que pon na quebra as economías europeas, e o resultado da guerra fría, permítenlle aos EUA consolidarse coma un potencia tecnolóxica. Con isto, non é de estranar que o inglés sexa a lingua estándar na computación.

Internacionalización e localización

As aplicacións informáticas son desenvoltas adaptadas cultural e lingüisticamente ao inglés. Dende o texto que o usuario ve e os caracteres dese texto, as datas, o fuso horario, formatos numéricos, nomes, direccións, unidades de medida... Por isto existe a necesidade de adaptar cada aplicación informática ás realidades culturais e lingüísticas de cada rexión. As aplicacións non adaptadas, non localizadas, impiden o uso desa aplicación a persoas que non coñecen o inglés.

O proceso de de internacionalización (que se abrevia como i18n) é o proceso polo cal se adapta unha aplicación con tal de que permita esta permita outras linguas, tipografías ou convencións locais.

O proceso de axustar o software xa internacionalizado a unha lingua ou rexión cultural concreta chámase localización, que se abrevia como l10n. A i18n das aplicacións é un requisito previo á localización. Por medio da localización créanse versión da aplicación sen necesidade de cambiar o código fonte da aplicación. Isto conséguese externalizando as mensaxes de texto ou imaxes específicas que logo os localizadores se encargarán de cambialos segundo a lingua ou os convenios culturais precisos.

O proceso de globalización (g11n) emprégase habitualmente para englobar os procesos de internalización e localización. O proceso abranga ao deseño, implementación e localización.


Lingua, "Locale", sistemas de escritura e elementos susceptibles de localizar

As linguas están recollidas nunha serie de estándares internacionais co fin de identificalas. A serie ISO 639 recolle os códigos que identifican a cada lingua. Estes códigos son empregados varios ámbitos informáticos. A ISO 639 consiste da 639-1, 639-2, 639-3 e 639-5. Foron redactados en diferentes momentos con variacións.

A ISO 639 identifica a cada idioma cun código de dúas letras mentres que a 639-2 amplía a tres para permitir acoller a tódalas linguas existentes. Así o galego recibe os identificadores gl e glg na 639-1 e 639-2, respectivamente. Outros exemplos:

ISO 639-1ISO 639-2Name!
glglgGalician
ptporPortuguese
esspaSpanish
enengEnglish

Un "locale" denota unha lingua específica xunto cos convenios culturais de data, moeda, formato de número.... O locale nclúe o seguinte:

  1. Lingua
  2. Formatos numéricos
  3. Convencións de data e hora
  4. Fusos horarios
  5. Cambios de horario de verán (de aforro enerxético)
  6. Moeda

Aplicacións para a tradución

Editores de texto vs ferramentas especializadas

Aplicacións de escritorio

  • Poedit
  • Virtaal
  • Lokalize

Aplicacións en liña

  • Pootle
Ferramentas persoais